Ik betrap mezelf erop dat ik veel minder blog sinds ik Facebook heb.  Telkens weer neem ik me voor mijn blogje nieuw leven in te blazen, maar toch lijkt het niet meer te lukken zoals vroeger.  Jammer wel en ook een beetje raar.  Facebook is immers iets totaal anders en biedt heel andere mogelijkheden.  Misschien komt het gewoon ook omdat ik het de laatste tijd ontzettend druk had.  Dan is een berichtje op Facebook snel geplaatst.  Hier vraagt het toch altijd een beetje meer tijd ... een tekst, een mooie afbeelding erbij ... hier leg ik er meer een stukje van mezelf in.  Facebook is ook zoals ik ben, maar is vaak impulsiever.  Ik hou van allebei en wil echt dit blogje hier blijven koesteren.  Door de drukte had ik ook geen tijd om overal te reageren ... Maar weet maar dat ik niemand vergeten ben !!!

Gisterenavond mocht ik weeral terug naar het werk : een interessante bijscholing over knieprotheses.  Ik was er een beetje te vroeg.  Maar dat was niet erg : de patiënten bleken een babbeltje erg te waarderen.  Vooral een vrouwke die een paar slechte nachten achter de rug had, ik had dus heel wat uurkes bij haar doorgebracht.  Ze voelde zich gelukkig beter en was enorm blij me te zien.  Omdat ik daar dan toch aan het "buurten" was, heb ik haar meteen maar in bed gelegd.  Dat vonden mijn collegakes niet erg ;-)  Het was een tof gezellig avondje.

Maar toch zal ik vanavond blij zijn in mijne zetel te kunnen ploffen.  Eens niets dat moet ;-)  Het zal hier rustig zijn in huis.  Ventje en Birthe trekken naar de bowlingtraining, Sverre heeft weer wat nieuwe spellekes voor op zijn nintendokaartje.  Die zal zich dus ook niet vervelen ;-)  Ik ga rustig wat tv kijken, nog wat op de pc, wat chatten, wat nieuwe spellekes zoeken ... Gewoon ervan genieten om thuis te zijn ;-)